2016-05-19 Twintig kilo lichter.

We blijven een dag langer in Port Dickson zodat we voldoende tijd hebben om een deel van onze bagage via de post al naar huis te sturen. Het zal alles behalve een klein pakketje worden. Alles wat we het laatste half jaar niet meer gebruikt hebben, gaat in een doos: onze winterkleren en al ons kampeergerief, met uitzondering van het kookgerief en onze slaapdekens, omdat we die soms nog gebruiken in een hotel. Het wordt een pakket van 20 kilogram. Er is wel een volledige reorganisatie nodig van de nog resterende bagage. We hadden dit al veel eerder moeten gedaan hebben.
Enkele maanden geleden zouden we er niet aan gedacht hebben om ergens pizza te gaan eten, maar nu doen we het wel al eens want je wil toch wel eens iets anders eten dan elke dag rijst of noedels.

Port Dickson.

Port Dickson.

Dat kan al eens smaken !

2016-05-18 Moeizame zoektocht naar een hotel.

Tegen de ochtend begint het fel te regenen. We wachten tot de bui over is vooraleer te vertrekken. De kans bestaat dat het in de loop van de dag nog wel eens gaat regenen. 
Een van de volgende dagen willen we een deel van onze bagage via de post terug naar België sturen. Ook onze tent gaan we al versturen, maar de tentzak is niet waterdicht, en daarom nemen we extra voorzorgen om de tent droog te houden, en stoppen ze in enkele vuilniszakken die we stevig dicht tapen. Een voorzorg die niet nodig bleek, want we hebben voor de rest van de dag geen regen meer gehad; het bleef immers maar bij dreigende wolken.
Onze zoektocht naar een overnachtingsplaats verloopt niet zo vlotjes. Als we informeren bij het hotel dat ik via Agora op internet vond, moet ik 30RM (7 euro) meer betalen dan wanneer ik het zou geboekt hebben via internet. De receptioniste is niet te vermurwen. Aangezien het middag is, gaan we op zoek om ergens iets te eten waar ze internet hebben, om op die manier te kunnen boeken, maar dat blijkt moeilijker dan gedacht. Dan maar op zoek naar een ander hotel. Hier in Maleisië proberen we  maximum 110RM (25 euro) uit te geven voor een hotelkamer, want aangezien het laagseizoen is, zou dat moeten lukken.

Regenboog.

Overzetbootje.

2016-05-17 Café zonder bier.

Klang is een voorstad van de Maleisische hoofdstad Kuala Lumpur. Het duurt ruim 20km vooraleer we terug op wat rustiger wegen terecht komen.
Gisteren las ik in een warenhuis aan de drankrayon het volgende opschrift: ‘De verkoop van alcoholische dranken aan -18 jarigen en moslims is verboden’. Vandaag moeten we in een regio zitten waar uitsluitend moslims wonen, want in geen enkel winkeltje vindt je bier. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik gans de dag met het liedje ‘Café zonder bier’ van Bobejaan Schoepen in mijn hoofd zit.
We fietsen nu al geruime tijd langs de westkust van Maleisië, langs de Straat van Melacca, een van de drukst bevaren zeeën ter wereld; en dat is te zien aan de kwaliteit van het zeewater. De kust is hier niet echt geschikt voor strandtoerisme.

Moskee in Klang.

Church of England in Klang.

Chinese Tempel in Tanjung Sepat.

Hindoe tempel.

2016-05-16 De kogel is door de moskee.

Onze vliegtuigtickets zijn geboekt. Zaterdag 2 juli om 20:55 uur stappen we op het vliegtuig in Kuala Lumpur (Malesië), maken een tussenlanding in Bangkok, en landen op Zaventem zondagmorgen 3 juli om 07:40 uur. 
Onze vlucht zelf is relatief goedkoop (€931 voor twee personen). Voor onze fietsen zou het echter wel eens een dure operatie kunnen worden, want voor elke kilogram boven de 30kg/p.p. (gewicht van bagage plus fiets) rekent men 60$. Als je weet dat onze fietsen al elk ongeveer 18 tot 20kg wegen, schiet er voor de rest niet veel meer over. Even weten we het niet meer. Misschien is het beter om onze fietsen gewoon achter te laten, maar dat zou dan toch met veel pijn in het hart zijn. Het mag dan maar een hoopje metaal zijn, na meer een jaar krijg je toch een emotionele band met je trouwe tweewieler. Gelukkig vinden we later op de dag toch nog een oplossing: bagage via de post terug naar België sturen kan voor een fractie van de prijs. Als de tarieven die ik op internet vond kloppen natuurlijk. Het rare is wel dat een pakket opsturen naar Nederland en Luxemburg, nog eens de helft goedkoper is. Ligt dat aan de Belgische post? Nog even nadenken wat we juist gaan doen.

Verplichte kledij in de moskee !

 

2016-05-15 Ontsnapt aan een hevig onweer.

Het lukt niet elke dag, maar vandaag ben ik er toch weer in geslaagd om een prachtig traject uit te stippelen. 
Waar we de eerste dagen in Maleisië veel door rijstvelden fietsten, zijn het nu praktisch allemaal palmboombossen, en tot nu toe verveelt het zeker nog niet. 
De plaatsen waar we iets kunnen eten of drinken zijn wel veel beperkter dan wat we gewoon waren in de vorige landen. Maleisië is dan ook in niets te vergelijken met die landen, wat het op zich weer boeiender fietsen maakt.
Na 15 km heb ik nog eens een lekke band, de boosdoener is een nageltje.
Bij het binnen rijden van Klang begint het te donderen en we moeten nog op zoek naar een hotel. We zijn nog geen 5 minuten binnen of de hel breekt los.

2016-05-14 Extreem hoge luchtvochtigheid.

De rit van vandaag loopt grotendeels langs palmolie plantages. Maleisië is het grootste exportland ter wereld van palmolie. Het aanleggen van de plantages gaat echter wel ten koste van het regenwoud, een evolutie waar steeds meer protest tegen komt.
Of het nu 30° of 40° warm is, overvloedig zweten doe je hier altijd. Zolang we aan het fietsen zijn, verdampt het meeste zweet door de luchtverplaatsing, maar van zodra je stopt begint het langs alle kanten te lopen. Toen we vorig jaar door Centraal Azië fietsten was het ook zeer warm, maar daar hadden we daar veel minder  last. Alles heeft te maken met de luchtvochtigheid. We hebben altijd een hotelkamer met airconditioning, en die zorgt niet alleen voor koelte maar ook voor een droge lucht. Nadeel is wel dat als je ’s ochtends met alles naar buitenkomt in de vochtige warme lucht, er meteen condensatie optreedt, en dat is vooral gevaarlijk voor toestellen zoals ons fototoestel (vandaar de soms wazige foto’s) en GPS. Om dat enigszins te voorkomen plaats ik mijn stuurtas met die toestellen ’s nachts soms in de badkamer waar het minder afkoelt.

Palmolie vruchten.

2016-05-13 Op alles komt sleet.

We hebben de laatste dagen geluk met het weer. Dankzij de bewolking is de temperatuur wat gezakt, en is het zelfs in de namiddag nog doenbaar om te fietsen. Regenen doet het elke dag, maar voorlopig is het alleen tegen de avond of ’s nachts.
Onderweg zien we dat er ook hier kwistig sproeistoffen worden gebruikt in de rijstvelden en op de jonge palmbomen. Zou hier wel enige vorm van controle bestaan? Voor puur natuur voeding moet je zeker niet naar hier komen.
Wanneer je zo een jaar op trektocht bent begint alles wel te verslijten. Niet alleen onze fietsen maar ook onze kleren, fietssandalen, -tassen, -helmen, keukengerief, zelfs mijn zonnebril. De dag dat we terug naar huis vliegen zullen we veel kunnen achterlaten. Het enige waar er geen sleet  op komt zijn wijzelf, hooguit een klein ongemakje van tijdelijke aard, gelukkig maar voor ons.

En maar sproeien !!

2016-05-12 Al negen jaar onderweg !

In tegenstelling met gisteren, is het vandaag wel weer een aangename etappe om te fietsen. Het eerste deel is zelfs ronduit prachtig. Kleine kronkelende wegen, afwisselend tussen de wildernis en de palmbomen, met op de achtergrond de geluiden van exotische vogels, en het geritsel van de apen in de bomen welke van de ene boom naar de andere springen. Dagelijks zien we wel apen langs de weg. Spijtig dat we ze bijna niet kunnen fotograferen, want tegen dat ik gestopt ben met de fiets, en mijn fototoestel heb bovengehaald, zijn ze weg. In de Europese dierenparken mag men dan al wel mooie en ruime accommodaties voorzien voor de apen, maar het is niets vergeleken met hun natuurlijke habitat. We krijgen ook andere dieren te zien, zoals reuze hagedissen en civetkatten (helaas allemaal doodgereden langs de weg). We komen niet alleen vreemde dieren tegen, maar ook merkwaardige mensen. Vandaag kwamen we een vrouw tegen op de fiets. Ze was al negen jaar op trektocht!! Straffe madam.
Deze middag lekker gegeten in een eethuisje langs de weg. Je krijgt een bord met rijst en je schept erbij wat je wil uit de ruime keuze aan klaargemaakte gerechten. Vandaag werden we blijkbaar aanzien als hun gasten, als ik wil afrekenen, mag ik niet betalen. We worden ook weer regelmatig nageroepen om thee te komen drinken. Ze serveren hier thee met melk en suiker, het smaakt beter dan het er uit ziet, maar we zijn er geen fan van. De ongesuikerde kruidenthee met veel ijsblokjes die men in Cambodja bij het eten serveerde dronken we wel graag.

De straffe madam welke al negen jaar onderweg is op de fiets.

2016-05-11 Een saaie etappe.

Aangezien er vanaf het eiland Penang geen bootverbinding meer is naar Sumatra, moeten we terug naar het vasteland om verder naar het zuiden van Maleisië te fietsen.
Aan de ferryterminal komen we Hugo opnieuw tegen. Het is een ervaren fietser uit Nieuw Zeeland met heel wat kilometers op z’n teller. De voorbije twee dagen zijn we hem in Georgetown meermaals tegen het lijf gelopen. Via mail heeft hij ons heel wat nuttige informatie doorgestuurd.
Over de etappe van vandaag kunnen we maar weinig goeds vertellen. Het was erg saai en ten zuiden van Butterworth zijn er veel industrieterreinen, en dat brengt veel verkeer met zich mee. Ook de lucht was niet zo aangenaam om in te ademen.
Na twee dagen zonder internetverbinding kunnen we vandaag eindelijk weer online. Totaal onmisbaar is het niet, maar het is pas als je het niet hebt, dat je gaat beseffen hoe veel gebruik je er van maakt.

Een Maleisische vrachtwagen.

2016-05-10 Vijf culturen op een zakdoek.

Vandaag houden we vrij om Georgetown te bezoeken. In de voormiddag maken we een stadswandeling met een lokale gids. Hij weet heel wat interessante verhalen te vertellen over het ontstaan van de stad, toont ons enkele verborgen hoekjes, en laat ons kennis maken met Street-Art.
In de namiddag dachten we de bus te nemen naar de ‘Botanic Gardens’ even buiten de stad, maar de rondleiding met gids door deze boeiende stad heeft er voor gezorgd dat we liever wat langer in de stad gaan rondwandelen.
We hebben in Zuid-Oost Azië al verschillende steden bezocht met een koloniaal verleden, maar geen enkele andere stad ademt het zozeer uit als Georgetown. En dan heb je nog de mengelmoes van culturen : Chinezen, Indiërs, Hindoes, Moslims en Katholieken die allemaal vreedzaam met elkaar leven. De Chinezen en de Indiërs hebben wel een eigen wijk, waarvan ‘Little India’ toch wel de meest kleurrijke is.
Georgetown is een geweldige stad om te beleven.

Onze gids fungeert mee in de Street-Art.

Moslima met de Koran in de hand.

 Little India.

2016-05-09 Georgetown, een smeltkroes van culturen.

Het gaat vandaag van Sungai Petani, via Butterworth, naar Georgetown. Drie steden over een afstand van amper 40 kilometer, bijgevolg geen denderend ritje. In Butterworth moeten we een veerboot nemen. Van in de verte ziet Georgetown er uit als een zeer moderne stad met veel hoogbouw, maar eens dat je door het oude stadsgedeelte fietst, krijg je een totaal ander beeld, dat van een oude koloniale stad. Niet alleen de naam van de stad klinkt Engels maar ook vele straatnamen: Campbell Street, Maxwell Street , Mac Alister Street, Downing Street, … Het is een smeltkroes van culturen. Er is een Chinese wijk, Little India, en in die wijken voel je je ook letterlijk in dat land. Een boeiende stad. Georgetown is ook erkend als Unesco werelderfgoed.
We zouden van hier uit een boot nemen naar het eiland Sumatra (Indonesië) maar de informatie die we daarover terugvonden op het internet en in onze reisgids, die beter up-to-date blijkt te zijn, is wat tegenstrijdig. De bootverbinding zou geschrapt zijn vanwege te veel concurrentie van goedkope vluchten. We gaan op zoek naar enkele reisbureaus om uitsluitsel te krijgen. We krijgen de bevestiging dat er geen boten meer varen van Penang, de naam van dit eiland, naar Sumatra. Verder zuidwaarts zouden er wel nog boten varen. We zullen onze plannen nog maar eens moeten aanpassen aan dit nieuw gegeven.
Voor onze overnachting zijn we terechtgekomen in een soort van appartement waar in de keuken dit opschrift staat: ‘Consumption of alcoholic beveradges & non-halal food is NOT ALLOWED in this premises’.

De skyline van Georgetown.

De ferryboot naar het eiland Penang.

2016-05-08 Makkelijker om ons hier verstaanbaar te maken.

In tegenstelling met de voorgaande landen, waar men een eigen geschrift hanteerde, gebruikt men in Maleisië onze schrift, en dat alleen al maakt het veel makkelijker om de borden langs de weg te begrijpen. Het is ook makkelijker om enkele woorden te onthouden. Daar bovenop komt nog eens dat heel wat Maleisiërs behoorlijk Engels spreken. Het is te zeggen, in Maleisië wonen ook heel wat Indiërs en Chinezen. We spraken met een Indiër in een winkeltje. Hij kocht een visum voor drie jaar, 3000RM (642€), en hij moet zien dat hij binnen het jaar een job heeft. Alleen dan kan hij blijven, zo niet moet hij terug naar Indië.
Voor het traject van vandaag hebben we geopteerd voor een iet wat grotere weg, omdat we vrezen dat de kleinere weg dichter bij de kustlijn, grotendeels onverhard is.

2016-05-07 Van haventje naar haventje.

We fietsen zowat de ganse dag vlak langs de kust. Rechts van ons de zee, en links allemaal onder water gelopen rijstvelden, waar men met tractors op rupsbanden de grond aan het voorbereiden is voor het zaaien. Het landschap is hier helemaal anders dan de oostelijke kust in Thailand, geen zandstranden maar een modderige brij. We fietsen van haventje naar haventje. In die haventjes zien we wel geregeld eethuisjes waar ze niet veel meer verkopen dan thee en plat water, maar dat drinken we al meer dan genoeg. Winkeltjes waar we andere drank kunnen kopen zijn eerder zeldzaam, en dan is het zoeken naar een zo weinig mogelijk gesuikerde drank. We zitten duidelijk in een islamitisch land waar zelden bier te vinden is.
Om een overnachtingsplaats te vinden, moeten we landinwaarts naar het stadje Alor Setar. In de late namiddag willen we nog eens tot in het stadscentrum wandelen. Veel krijgen we niet te zien, want een hevig onweer komt de pret wat bederven.

Vissershaventje.

Moskee in Alor Setar.

2016-05-06 De snelste grensovergang.

Omstreeks 7u zijn we al aan de grens van Thailand met Maleisië. Van alle gecontroleerde grensovergangen wordt dit wel de snelste, juist de tijd die nodig is om een vingerscan te nemen van beide wijsvingers en het plaatsen van een sticker en een stempel in ons paspoort. We kunnen zonder visum 90 dagen verblijven in Maleisië, wat meer dan voldoende is.
We fietsen tot Kuala Perlis, een havenstadje aan de westkust van Thailand. We komen nog eens een andere trekker tegen, een jonge Duitser die enkele maanden in Zuid-Oost Azië rondfietst. Ook hij is op zoek naar een overnachtingsplaats in Kuala Perlis. We komen hem nog enkele keren tegen, en uiteindelijk belanden we in hetzelfde budgethotelletje. Onze eerste indruk is dat de hotels hier duurder zijn dan in Thailand, tenzij je met minder comfort tevreden bent.

Foto's van Zuid Thailand online

We hebben een laatste reeks foto's van Zuid Thailand online geplaatst. Het fietsen langs de Golf van Thailand was voor ons het mooiste deel van dit land.

Klik hier voor de foto's

2016-05-05 Onze laatste fietsdag in Thailand.

Vanochtend vroeg weer een felle plensbui, met als gevolg dat de elektriciteit in het hotel uitvalt. De stroomgenerator van het hotel is te lang werkloos geweest, en men krijgt hem helaas niet meer aan de praat. Het is wachten tot er voldoende daglicht is vooraleer we kunnen inpakken. De lift werkt ook niet, we moeten alle bagage via de trap naar beneden dragen. Gelukkig zitten we maar op het tweede verdiep, het dus maar één verdieping naar beneden.
Bij het buitenrijden van de stad Hat Yai stop ik bij een fietsenmaker om een spaak in mijn achterwiel te laten vervangen. Het ziet er een degelijke fietsenmaker uit, en ik profiteer ervan om mijn trapas en trappers te laten vervangen. Ik zal het vooraan dan wel met enkele tandjes minder moeten doen (44-32-24 i.p.v. 48-36-26). Gaan we nu die twee maanden zonder technische mankementen doorkomen?
In de namiddag neemt de bewolking weer toe, en op amper enkele kilometer van Padang Besar, onze eindbestemming van de dag, krijgen we een hevig onweer te verwerken. We moeten enkele malen op zoek naar een schuilplaats.
Vandaag was het onze laatste fietsdag in Thailand. In totaal hebben we bijna twee maanden lang door Thailand gefietst. Het traject in het zuiden langs de Golf van Thailand kon ons het meest bekoren. Morgen steken we de grens over naar Maleisië. We kijken er al naar uit om weer eens met een ander land kennis te maken.

 

De regen valt met bakken uit de hemel.

2016-05-04 De eerste regen sinds maanden.

Vannacht werden we wakker omdat we hoorden dat het buiten stevig aan het regenen was. De eerste regen sinds maanden. Wanneer we ’s ochtends buiten komen is van de regen al weer niets te merken, alles is al volledig opgedroogd, en het ziet er niet naar uit dat we ons snel aan een volgende regenbui mogen verwachten.
We fietsen tot Songkhla, onze laatste overnachtingsplaats aan de Golf van Thailand.

Vissers aan het werk.

Op de veerboot.

Songkhla.

2016-05-03 ONE YEAR ON THE ROAD !!

We hebben wat te vieren: vandaag zijn we precies 1 jaar onderweg.

Op 4 mei 2015 vertrokken we voor een wereldreis op de fiets. 

- Wat zou het ons brengen ? 
- Hoever zouden we geraken ? 
- Hoe zwaar zou het zijn ? 
- Wat zouden we allemaal tegenkomen ?

Nu zijn we 366 dagen verder en kunnen we terugblikken op een meer dan geslaagd jaar.
 
We zouden het kunnen samenvatten in twee uitspraken die we heel vaak gedaan hebben:

===> What a life ! <===

Wat voor een gelukzakken zijn wij toch dat wij dit allemaal zo maar kunnen doen en beleven. De reis van ons leven!

===> It is what it is ! <===

Dit zegt vooral iets over de ingesteldheid die je best hebt. Je moet de dingen nemen zoals ze zich voordoen en er het beste van maken.

We hebben in totaal 25.927 km afgelegd waarvan 18.681 km op de fiets !!

*** We zijn 20 keer een grens overgestoken en zijn door 16 landen gefietst :
Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Servië, Bulgarije, Turkije, Georgië, Azerbeidzjan, Kazakstan, Oezbekistan, Kirgistan, China, Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand.

*** Naast de Euro hebben we nog in 15 verschillende munteenheden moeten rekenen :
Hongaarse Forint, Servische Dinar, Bulgaarse Lev, Turkse Lira, Georgische Lari, Azerbeidzjaanse Manat, Kazakse Tenge, Oezbeekse Som, Kirgistaan Som, Chinese Yuan, Vietnamese Dong, Cambodjaanse Riel, Laotiaanse Kip, Thaise Baht én de Amerikaanse Dollar.

*** In een jaar tijd hebben we op 263 verschillende locaties overnacht :
we hebben geslapen in ons tentje (bijna uitsluitend in Europa), in hotels, hostels, guesthouses, resorts, appartementen, bij mensen thuis, een wegrestaurant, een bordeel,  autobus, trein, boot, onder de blote hemel.

En het is nog niet gedaan !

We reizen nog twee maanden verder. 

Als wij en (vooral) onze fietsen het zo lang volhouden keren we volgens planning begin juli terug naar België.

2016-05-02 Het slot van een mooie dag.

Wat heel vaak bepalend is voor de afstand die we dagelijks afleggen, is het vinden van een overnachtingsplaats. De voornaamste hulpmiddelen hierbij zijn de Basecamp (de software die ik op mijn notebook gebruik voor GPS), Google Earth, en het zoeken op internet op websites zoals booking.com en agoda.com. Zo had ik voor vandaag ‘Vipa Resort’ gevonden in de buurt van het stadje Hua Sai. Veel informatie vond ik er niet over, het was dus afwachten tot we er aankwamen. Het blijkt een klein en goedkoop resort te zijn maar wel ideaal gelegen als je de zee in wil. Voor een eethuisje of een winkel om inkopen te doen moeten we wel met de fiets twee kilometer terug naar Hua Sai. Dat we geen koelkast hebben op onze kamer is ook geen probleem, want zowat in elk winkeltje verkoopt men ijsblokjes. Aangezien we aan de oostkust zitten kunnen we hier de zon niet boven de zee zien ondergaan, maar het is hier wel zalig om aan de rand van het water te zitten, en te zien hoe het daglicht verdwijnt, en de sterren aan de heldere hemel zichtbaar worden.

Het slot van een mooie dag.

2016-05-01 Hoofddoeken duiken op in het straatbeeld.

We kunnen het ons permitteren om het rustig aan te doen, maar als het vlot fietst, we er zin in hebben, en er overnachtingsmogelijkheden zijn, kunnen we het toch niet laten om wat verder te fietsen dan nodig, en zo wordt het toch weer een rit van 77 km. Onderweg moeten we wel nog eens stoppen bij een fietsenwinkel want MJ haar drinkbushouder is afgebroken en dient vervangen te worden. Haar zadel is ook aan vervanging toe want om een onverklaarbare reden staat het vol met barsten, en om te voorkomen dat de gel eruit komt, tapen we het in; mooi zicht!
Er duiken steeds meer vrouwen met een hoofddoek op in het straatbeeld, en de moskeeën nemen de plaats in van de tempels. Het is nu al te zien dat buurland Maleisië een moslimland is.