2016-05-06 De snelste grensovergang.

Omstreeks 7u zijn we al aan de grens van Thailand met Maleisië. Van alle gecontroleerde grensovergangen wordt dit wel de snelste, juist de tijd die nodig is om een vingerscan te nemen van beide wijsvingers en het plaatsen van een sticker en een stempel in ons paspoort. We kunnen zonder visum 90 dagen verblijven in Maleisië, wat meer dan voldoende is.
We fietsen tot Kuala Perlis, een havenstadje aan de westkust van Thailand. We komen nog eens een andere trekker tegen, een jonge Duitser die enkele maanden in Zuid-Oost Azië rondfietst. Ook hij is op zoek naar een overnachtingsplaats in Kuala Perlis. We komen hem nog enkele keren tegen, en uiteindelijk belanden we in hetzelfde budgethotelletje. Onze eerste indruk is dat de hotels hier duurder zijn dan in Thailand, tenzij je met minder comfort tevreden bent.

Foto's van Zuid Thailand online

We hebben een laatste reeks foto's van Zuid Thailand online geplaatst. Het fietsen langs de Golf van Thailand was voor ons het mooiste deel van dit land.

Klik hier voor de foto's

2016-05-05 Onze laatste fietsdag in Thailand.

Vanochtend vroeg weer een felle plensbui, met als gevolg dat de elektriciteit in het hotel uitvalt. De stroomgenerator van het hotel is te lang werkloos geweest, en men krijgt hem helaas niet meer aan de praat. Het is wachten tot er voldoende daglicht is vooraleer we kunnen inpakken. De lift werkt ook niet, we moeten alle bagage via de trap naar beneden dragen. Gelukkig zitten we maar op het tweede verdiep, het dus maar één verdieping naar beneden.
Bij het buitenrijden van de stad Hat Yai stop ik bij een fietsenmaker om een spaak in mijn achterwiel te laten vervangen. Het ziet er een degelijke fietsenmaker uit, en ik profiteer ervan om mijn trapas en trappers te laten vervangen. Ik zal het vooraan dan wel met enkele tandjes minder moeten doen (44-32-24 i.p.v. 48-36-26). Gaan we nu die twee maanden zonder technische mankementen doorkomen?
In de namiddag neemt de bewolking weer toe, en op amper enkele kilometer van Padang Besar, onze eindbestemming van de dag, krijgen we een hevig onweer te verwerken. We moeten enkele malen op zoek naar een schuilplaats.
Vandaag was het onze laatste fietsdag in Thailand. In totaal hebben we bijna twee maanden lang door Thailand gefietst. Het traject in het zuiden langs de Golf van Thailand kon ons het meest bekoren. Morgen steken we de grens over naar Maleisië. We kijken er al naar uit om weer eens met een ander land kennis te maken.

 

De regen valt met bakken uit de hemel.

2016-05-04 De eerste regen sinds maanden.

Vannacht werden we wakker omdat we hoorden dat het buiten stevig aan het regenen was. De eerste regen sinds maanden. Wanneer we ’s ochtends buiten komen is van de regen al weer niets te merken, alles is al volledig opgedroogd, en het ziet er niet naar uit dat we ons snel aan een volgende regenbui mogen verwachten.
We fietsen tot Songkhla, onze laatste overnachtingsplaats aan de Golf van Thailand.

Vissers aan het werk.

Op de veerboot.

Songkhla.

2016-05-03 ONE YEAR ON THE ROAD !!

We hebben wat te vieren: vandaag zijn we precies 1 jaar onderweg.

Op 4 mei 2015 vertrokken we voor een wereldreis op de fiets. 

- Wat zou het ons brengen ? 
- Hoever zouden we geraken ? 
- Hoe zwaar zou het zijn ? 
- Wat zouden we allemaal tegenkomen ?

Nu zijn we 366 dagen verder en kunnen we terugblikken op een meer dan geslaagd jaar.
 
We zouden het kunnen samenvatten in twee uitspraken die we heel vaak gedaan hebben:

===> What a life ! <===

Wat voor een gelukzakken zijn wij toch dat wij dit allemaal zo maar kunnen doen en beleven. De reis van ons leven!

===> It is what it is ! <===

Dit zegt vooral iets over de ingesteldheid die je best hebt. Je moet de dingen nemen zoals ze zich voordoen en er het beste van maken.

We hebben in totaal 25.927 km afgelegd waarvan 18.681 km op de fiets !!

*** We zijn 20 keer een grens overgestoken en zijn door 16 landen gefietst :
Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Servië, Bulgarije, Turkije, Georgië, Azerbeidzjan, Kazakstan, Oezbekistan, Kirgistan, China, Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand.

*** Naast de Euro hebben we nog in 15 verschillende munteenheden moeten rekenen :
Hongaarse Forint, Servische Dinar, Bulgaarse Lev, Turkse Lira, Georgische Lari, Azerbeidzjaanse Manat, Kazakse Tenge, Oezbeekse Som, Kirgistaan Som, Chinese Yuan, Vietnamese Dong, Cambodjaanse Riel, Laotiaanse Kip, Thaise Baht én de Amerikaanse Dollar.

*** In een jaar tijd hebben we op 263 verschillende locaties overnacht :
we hebben geslapen in ons tentje (bijna uitsluitend in Europa), in hotels, hostels, guesthouses, resorts, appartementen, bij mensen thuis, een wegrestaurant, een bordeel,  autobus, trein, boot, onder de blote hemel.

En het is nog niet gedaan !

We reizen nog twee maanden verder. 

Als wij en (vooral) onze fietsen het zo lang volhouden keren we volgens planning begin juli terug naar België.

2016-05-02 Het slot van een mooie dag.

Wat heel vaak bepalend is voor de afstand die we dagelijks afleggen, is het vinden van een overnachtingsplaats. De voornaamste hulpmiddelen hierbij zijn de Basecamp (de software die ik op mijn notebook gebruik voor GPS), Google Earth, en het zoeken op internet op websites zoals booking.com en agoda.com. Zo had ik voor vandaag ‘Vipa Resort’ gevonden in de buurt van het stadje Hua Sai. Veel informatie vond ik er niet over, het was dus afwachten tot we er aankwamen. Het blijkt een klein en goedkoop resort te zijn maar wel ideaal gelegen als je de zee in wil. Voor een eethuisje of een winkel om inkopen te doen moeten we wel met de fiets twee kilometer terug naar Hua Sai. Dat we geen koelkast hebben op onze kamer is ook geen probleem, want zowat in elk winkeltje verkoopt men ijsblokjes. Aangezien we aan de oostkust zitten kunnen we hier de zon niet boven de zee zien ondergaan, maar het is hier wel zalig om aan de rand van het water te zitten, en te zien hoe het daglicht verdwijnt, en de sterren aan de heldere hemel zichtbaar worden.

Het slot van een mooie dag.

2016-05-01 Hoofddoeken duiken op in het straatbeeld.

We kunnen het ons permitteren om het rustig aan te doen, maar als het vlot fietst, we er zin in hebben, en er overnachtingsmogelijkheden zijn, kunnen we het toch niet laten om wat verder te fietsen dan nodig, en zo wordt het toch weer een rit van 77 km. Onderweg moeten we wel nog eens stoppen bij een fietsenwinkel want MJ haar drinkbushouder is afgebroken en dient vervangen te worden. Haar zadel is ook aan vervanging toe want om een onverklaarbare reden staat het vol met barsten, en om te voorkomen dat de gel eruit komt, tapen we het in; mooi zicht!
Er duiken steeds meer vrouwen met een hoofddoek op in het straatbeeld, en de moskeeën nemen de plaats in van de tempels. Het is nu al te zien dat buurland Maleisië een moslimland is.

2016-04-30 Grotendeels langs de expresweg.

De OSM-kaart die ik gebruik voor mijn GPS bevat weinig details voor deze regio van Thailand, vele kleinere wegen staan er niet op vermeld. Daarom zijn we vandaag een beetje verplicht om grotendeels langs de expresweg te fietsen. Alleen voor het laatste deel van de etappe heb ik aan de hand van de satellietbeelden in Google Earth een traject kunnen uitstippelen langs kleinere wegen langs de kust, een erg tijdrovende bezigheid.
Je zou denken dat de lokale bevolking beter gewend is aan de warmte, maar niets is minder waar. Ze zweten even fel, zoeken zo veel mogelijk de schaduw op, en doen niet meer inspanningen dan echt nodig is. Liefst van al gaan ze nog languit op de grond liggen, net zoals de honden trouwens. En wij gekken fietsen maar door. We hebben nog 9 dagen om de resterende 300 km af te leggen tot de grens van Maleisië, we kunnen het de komende dagen dus wat rustiger aan doen, en ervoor zorgen dat we tegen de middag ergens onder dak zijn.

Fruit kopen langs de weg.

 

De voornaamste bezigheid van de portier van ons resort.

2016-04-29 Het broze evenwicht tussen eten en drinken.

Elke dag wassen we onze fietskleren uit, niet omdat ze echt vuil zijn, maar vooral vanwege de zweetgeur. Lang helpt het nochtans niet, want we zitten nog maar goed en wel terug op onze fiets, of het zweet loopt alweer van ons af, en dat duurt zo de ganse dag. Een sanitaire stop onderweg is zelden nodig, al het vocht verdwijnt via onze zweetporiën. Veel drinken is dus zeker de boodschap, maar ook hiermee moet je oppassen. Je hebt soms de neiging om té veel te drinken, waardoor je geen zin meer hebt om te eten. Het is een broos evenwicht tussen eten en drinken waar we voorzichtig moeten mee omgaan, er is maar weinig nodig om het uit evenwicht te krijgen.
Vooraleer we terug dichter bij de kust kunnen gaan fietsen, moeten we na 40 kilometer nog een helling over. Ondanks het feit dat het nog vroeg is, wil MJ deze hindernis liever laten liggen tot morgenochtend. We gaan dus al vrij vroeg op zoek naar een overnachtingsmogelijkheid. We belanden weer eens in een soort motel langs de expresweg dat ook dienst doet als rendez-vous-plaats, naast het bed weer een immens grote spiegel en de overdekte parkeerplaats voor de kamer kan je met een gordijn in dekzeil afsluiten.

2016-04-28 Geniaal vakmanschap.

Sinds MJ op haar fiets vooraan een nieuwe set tandwielen heeft, kan ze weer een groter verzet rijden, en dat is vooral te merken aan de snelheid die ze maakt op de vlakke stukken. Vandaag is het overigens een haast volledig vlakke etappe, langs lange rechte wegen, een vrij saaie bedoening. Het kan niet alle dagen even schitterend zijn.
Op 25 kilometer van het einde voel ik plots dat er iets scheelt met mijn linker trapper. Na enige tijd komt de trapper volledig los te hangen. De schroefdraad in de traparm is om een of andere reden volledig afgesleten. We proberen nog op halve kracht verder te rijden. Ik kan alleen nog op mijn rechterpedaal duwen terwijl ik met mijn linkervoet probeer te verhinderen dat de trapper er afvalt, niet eenvoudig. Het wordt steeds moeilijker en moeilijker, en op 5 kilometer voor we onze bestemming bereiken, wordt het te erg en moeten we stoppen, want de trapper valt er constant af. Hoe lossen we dit op? Het ziet er niet zo best uit, want volgens mij kan dit alleen opgelost worden door de traparm te vervangen, en dit soort wisselstukken is hier niet makkelijk te vinden. En hoe moeten we nu nog bij een fietsenmaker geraken ? Een behulpzame man wijst me de weg naar een herstelplaats voor bromfietsen vlakbij. Ik twijfel er sterk aan dat men mij daar kan verder helpen, maar ga toch maar informeren. Een technieker bekijkt het probleem eens van dichtbij, en verdwijnt dan met mijn trapper naar achter in zijn werkplaats. Hij denkt een oplossing te hebben voor het probleem. Hij neemt een kleine boormachine en boort een gat in de as van de trapper. Dan neemt hij een speciaal hulpmiddel waarmee hij in het geboorde gat een draad kan trekken zodat hij er een bout kan in draaien. Nog enkele rondellen is alles wat hij verder nodig heeft om de trapper weer aan de traparm te bevestigen. Zijn oplossing is eenvoudig maar geniaal ! Je moet er maar op komen. De man heeft waarschijnlijk nooit een technische opleiding gehad, maar is wel bijzonder vindingrijk en handig. Als ik dan vraag hoeveel ik hem moet betalen, gebaart hij dat hij er niets moet voor hebben. Ik moet wat aandringen maar stop hem dan toch wat geld in zijn handen. Die brave man beseft niet wat voor een grote dienst hij mij heeft bewezen. Ik ben nu wel benieuwd of de trapper het op deze manier nog twee maanden zal volhouden. De resterende kilometers tot Surat Thani verlopen alvast probleemloos.

De geniale vakman.

2016-04-27 Oost- of westkust ?

De voorbije twee dagen hebben we in totaal 207km afgelegd, en het waren alles behalve makkelijke etappes. MJ voelt al meteen dat ze nog niet helemaal gerecupereerd is. Tijd om het wat rustiger aan te doen, en daarom gaan we ons vandaag beperken tot een ritje van slechts 49km, zodat we nog een halve rustdag hebben. Voor de afwisseling toch nog een resort met een zwembad. Het bizarre is wel dat MJ verplicht wordt om zich een badmuts aan te schaffen, terwijl dat voor mij dan weer niet hoeft, ook al is mijn haar al behoorlijk lang geworden.
Het geeft ons ook de tijd om uit te zoeken welke richting we de volgende dagen uitgaan. We twijfelen of we de oversteek zouden maken naar de westkust of nog een eindje verder langs de oostkust. We kiezen uiteindelijk voor de oostkust, het is iets korter en vlakker.

Een van de talrijke vissershaventjes.

Niet zo slecht om even tot rust te komen.

2016-04-26 Afgerichte apen.

De laatste tijd hanteren we voor ons zelf de regel dat we om de 20km fietsen een korte stop inlassen. Bij de tweede stop gaan we dan meestal ook op zoek naar een eethuisje. Zo gebeurt het al eens dat we al om 9 uur aan een tafeltje zitten voor een noedelsoep of een bord rijst.
Constant langs kleine wegen fietsen lukt niet altijd, elke dag zit er wel zo’n 10-tal kilometer tussen langs de lawaaierige expresweg. Op de kleine wegen fietsen we vaak langs kokosnootbomen en als die hoge bomen dan ook nog eens over de weg buigen ben ik er toch niet echt 100% gerust in, want er moest maar eens net op het juiste moment een kokosnoot naar beneden komen. Voor het plukken van de kokosnoten gebruikt men hier afgerichte apen, zij draaien de kokosnoten zodat ze van de boom vallen. Het duurt twee jaar om zo’n aap te trainen. 

Een afgerichte aap heeft net een bad genomen.

 

Een kweekvijver.

 

2016-04-25 Een zee voor ons alleen.

Om 6u40 fietsen we al weer langs het strand, met de zon die pas haar hoofd boven water heeft gestoken. We hebben het gevoel dat de luchtvochtigheid hoger is dan in de voorgaande dagen.  Zolang de weg langs de kust loopt is het vlak, maar af en toe gaat het ook al eens meer landinwaarts, en dan wordt het parcours ook meteen golvend. De korte hellingen zijn soms venijniger dan ze op het eerste zicht lijken. Eenmaal weg van het water is het ook een stuk warmer.
Ook vandaag vinden we weer een resort vlak aan zee. Het is het mooiste strand dat we tot nu toe al gehad hebben. Het water is zo helder als wat. Je kan makkelijk 200m ver de zee in gaan en dan komt het water nog maar tot kniehoogte, de zee is ook zeer rustig, geen golfje te bespeuren.  Zo ver onze ogen reiken zijn wij de enigen in deze baai, geen kat te zien, noch op het strand noch in het water. 

2016-04-24 Thailand op z'n smalst.

In de provincie Prachuap Khiri Khan is Thailand op z’n smalst. Gekneld tussen de Golf van Thailand en Myanmar, is ze op sommige plaatsen amper 11km breed.
Het valt ons toch wel op dat je hier veel oudere mannen ziet rondlopen, alleen of met een jonge Thaise aan hun zijde.
Over de rit van vandaag kunnen we alleen maar in herhaling vallen want het was er weer eentje om duimen en vingers af te likken. Geniet even mee met onderstaand filmpje.

Een dag langs de Golf van Thailand.

2016-04-23 Respect !

We zijn er in geslaagd om een traject uit te stippelen dat grotendeels langs kleine rustige wegen gaat, met veel kokosnootbomen langs de weg, kweekvijvers voor kreeftjes, en bergen op de achtergrond. De kust is nooit ver weg, al krijgen we ze maar af en toe te zien. Het wordt een van de mooiste etappes tot nu toe in Thailand. We fietsen tot Prachuap Khiri Khan dat gelegen is in een prachtige baai.
De laatste dagen moesten we meerdere keren aan geïnteresseerden uitleggen welke weg we hebben afgelegd van België tot Thailand. In de reacties van ongeloof die we dan krijgen wordt heel vaak het woord ‘respect’ gebruikt. De volgende vraag is meestal hoe oud zijn jullie. Dat respect heeft men waarschijnlijk vooral omdat wij dat nog op onze leeftijd doen.  

Zonsopgang in Phu Noi.

Hopelijk valt er geen koksnoot op ons hoofd.

De baai van Prachuap Khiri Khan.

Nieuwe reeks foto's online

We hebben de foto's van Centraal Thailand t.e.m. Phetchaburi online geplaatst.
Klik hier voor de foto's

2016-04-22 Bijna een nieuwe fiets.

In Hua Hin stoppen we bij een fietsenwinkel om een nieuwe pomp en binnenband te kopen. Ook hier vraag ik toch nog maar eens of men bij MJ haar fiets het middelste tandwiel vooraan kan vervangen. Tot mijn grote verbazing krijg ik deze keer wel een positief antwoord. Men gaat wel de volledige cassette vooraan vervangen inclusief de trapas. Alweer een volledig nieuw onderdeel voor MJ haar fiets, veel originele stukken schieten er niet meer over.
Onderweg langs de kunst komen we nog eens een ander fietskoppel tegen, Lisi en Torsten uit Duitsland. Zo’n contacten onderweg met andere fietsers zijn meestal veel te kort, en vooral als ze dan in de andere richting fietsen waardoor je met elkaar heel wat nuttige informatie kan uitwisselen. De dag van vandaag is er gelukkig nog het internet, en de meeste trekkers houden er wel een blog op na.
Langs de kust zijn er overnachtingsmogelijkheden zat. Het jammere voor ons is echter wel dat ze meestal duurder zijn dat wat we gewoon zijn de laatste tijd. Voor ons hoeft een prachtig zwembad niet, zeker niet als de zee zo dichtbij is. In Thailand betalen we meestal tussen de 350 en 900 baht (8€ en 23€)

Foto’s onderweg

2016-04-21 Een duik in zee.

Toen we gisterenavond op ons terras zaten te genieten met een drankje in de hand, maakten we de bedenking dat we wel gek zouden zijn om hier geen dag langer te blijven. Het wordt dus nog eens een fietsloze dag, wat nog niet wil zeggen dat we een ganse dag gaan stil zitten.
We beginnen met een wandeling naar het vissershaventje even buiten de stad waar we kreeftjes gaan kopen. Daarna volgt nog eens een wandeling in de andere richting van de stad naar een warenhuis waar men westerse ingrediënten verkoopt. Nu we de ruimte hebben willen we nog eens zelf koken. Het wordt kreeft met spaghetti in tomatensaus.
In de namiddag gaan we zwemmen in zee. Een verfrissende duik kan je het moeilijk noemen, want het zeewater heeft een temperatuur van 31°C. We moeten ook stevige golven trotseren. Tijdens de nacht gaat de wind hier telkens liggen om in de loop van de voormiddag weer op te zetten.

Enkele beelden uit de kustplaats Cha-Am.

2016-04-20 De Golf van Thailand.

Volgens de reisgids zou je in Phetchaburi een prachtig gemeubeld paleis kunnen bezoeken, en daarom wilden we een dag langer blijven. Maar in werkelijkheid kan je aan het paleis alleen een museum bezoeken met wat potten en vazen. Niet echt ons ding en daarom veranderen we van gedacht en fietsen toch maar door naar de kust. Na ruim drie maanden zien we eindelijk nog eens de zee. De komende weken gaan we verder zuidwaarts fietsen langs de Golf van Thailand. Er waait hier een zeer aangenaam briesje vanuit zee. Aan overnachtingsplaatsen is hier zeker geen gebrek. We belanden vandaag in een klein hotelletje en hebben zelfs een kamer  met een ruim terras en zicht op zee. We maken nog een wandeling langs het strand maar beperken ons voorlopig tot wat pootjebaden. 

 Eten aan het strand.

 Haventje.

 Sardientjes drogen.

2016-04-19 De trein naar Phetchaburi.

Om uit Bangkok weg te geraken, nemen we de trein. Deze keer denken we slimmer te zijn, en laten al onze bagage op de fietsen zitten. We rijden naar de cargowagen en hijsen met behulp van het personeel onze fietsen erin. Oef, het is gelukt. Maar op weg naar onze wagon, deze keer hebben we kaarten voor 2^de klas met voorbehouden zitplaatsen, tikt er iemand op mijn schouders, en we moeten terug meekomen. Met de bagage op de fietsen nemen ze te veel plaats in. Men wil dat we alles er af halen. Mits de verantwoordelijke 100 Baht in zijn handen te stoppen kunnen we wel alle bagage achter laten in de cargowagon.
Om 12u17 vertrekt de trein met ruim een kwartier vertraging. Omstreeks 17u komen we aan in Phetchaburi, ruim een uur later dan voorzien. De stiptheid van de treinen is in Thailand duidelijk geen prioriteit.
Het is donker wanneer we op verkenning gaan in het stadje, op zoek naar eten. Op de plaatselijke markt proberen we meerdere schotels uit. Aan één kraam is de vrouw wel zo vriendelijk om ons te zeggen dat wat we kiezen nogal pikant is, we gaan dan voor iets anders, alles is hier zo al pikant genoeg.

Keuze genoeg om te eten.