2016-01-06 We komen nog eens trekkers tegen.

Na de crash met brommer gisteren, leek er op het eerste zicht niets mis met MJ haar bagagedrager, maar nu zien we toch dat hij niet meer helemaal haaks staat. Hopelijk komen hier geen verdere problemen van.
Na enkele kilometers, in de enige bergop van de dag, komen we een Française op de fiets tegen, welke we enkele dagen geleden ook al eens tegen kwamen. Zij gaat hetzelfde traject volgen als wij. De kans bestaat dus dat we ze nog wel eens zullen ontmoeten, als ze tenminste even snel vordert, want ondanks dat het nog vroeg op de dag is, heeft ze al last om in een niet zo moeilijke helling tot boven te fietsen. Later op de dag komen we nog eens vier Chinese mannen tegen die ook op trektocht zijn met de fiets. Met hen is het moeilijker om te communiceren, want ze spreken enkel Chinees. Opvallend bij de Chinezen is wel dat ze kledij aanhebben die ik alleen maar zou aandoen bij koudere temperaturen, maar zeker niet bij ruim 30°C.
Pas na 75 kilometer hebben we behoefte aan een eerste stop om te eten. Eerder zijn we wel al twee keer gestopt om onze vloeistof weer op peil te brengen. Het is dan ook een zeer dorstige dag.

Hoe Chinese fietsers gekleed zijn bij ruim 30°C.

Een glas heerlijk puur rietsap.

Nieuwe reeks foto's van Vietnam online

Er staat een nieuwe reeks foto's (99) van Vietnam online:

Vietnam - Centraal tem Nha Trang

2016-01-05 MJ wordt opnieuw aangereden.

Eén dag in een resort aan een strand is voor ons wel genoeg, al zullen we het heerlijke ontbijtbuffet missen. Vandaag wordt het nog eens een kortere etappe tot Nha Trang. Zo’n 10km voor Nha Trang, net nadat we over een heuvel moeten, komt MJ plots niet meer opdagen. Na enige tijd wachten maak ik me toch wat zorgen en fiets ik terug om te zien of er iets is gebeurd, maar dan komt ze toch weer opdagen. MJ werd langs achter aangereden door een brommer die haar rechts dacht in te halen, maar zich misrekende. De bromfietser is knal tegen de rechter achterzak gereden, is daarna met zijn brommer in de gracht terecht gekomen. De fietszak werd daarbij van de fiets gerukt. MJ is gelukkig niet ten val gekomen, maar de bromfietser heeft zich wel licht bezeerd aan zijn knie. De ophanging van de fietstas is afgebroken, maar hier vinden we nog wel een oplossing voor. We mogen al van geluk spreken dat MJ ongedeerd bleef. Dit is al de tweede keer dat MJ langs achter wordt aangereden, want het gebeurde al eens eerder in de 'stan-landen' met een andere fietser.
Nha Trang is weer een zeer toeristische stad die zich vooral richt op de zonnekloppers. We twijfelen nog of we van hieruit de bergen zouden intrekken om Dalat te bezoeken, of dat we de kust zouden blijven volgen. Toevallig komen we twee Nederlanders tegen, en zij weten ons te vertellen dat Dalat hen niet kon bekoren. Het is zéér toeristisch, en om daar te geraken moet je naar een hoogte van 1.500m, met zeer steile stukken, en op en af. Dat doet ons dan toch maar besluiten om Dalat, in dit geval, rechts te laten liggen.

De Cham Towers in Nha Trang.

 

2016-01-04 Russische enclave.

Een heerlijk ruim uitgebreid ontbijtbuffet is eens wat anders dan de potjes yoghurt met een stukje oud brood van de voorbije dagen. Na het ontbijt maken we een stevige wandeling langs het strand. Aan het resort ligt het strand er netjes bij maar aan het vissersdorpje lijkt het meer op een vuilnisbelt.
De zon is weer volop van de partij en dan wordt het meteen een heel stuk warmer, en is een verfrissende duik in zee welgekomen. We moeten wel voorzichtig zijn want ondanks dat de zee veel rustiger is dan gisteren, hangt de rode vlag uit. En terecht want van zodra je geen grond meer onder je voeten hebt drijf je meteen de zee in, en als MJ dan ook nog eens gebeten wordt door een klein visje, vinden we het toch maar veiliger om verder te gaan afkoelen in het zwembad.
Zowat alle toeristen spreken hier Russisch. Aan de receptie van het resort en het restaurant vlakbij, worden de klanten aangesproken in het Russisch. Alle brochures en andere informatie is ook allemaal Russisch. Het is alsof we hier in een Russische enclave zitten.

Enkele beelden van DOC LET

 

2016-01-03 Een paradijsje in Vietnam.

We gingen er van uit dat het een vrij vlakke etappe zou worden en daarom hadden we het profiel niet bekeken. Maar dat was een misrekening, want na 30km moeten we toch wel een flinke col over met stijgingspercentages tot 10%. Later wordt het weer vlak, maar komt de stevige wind geregeld uit een vervelende hoek, en in de laatste 10km is het zelfs zwoegen om nog vooruit te komen. We fietsen tot het kustplaatsje Doc Let waar je volgens de reisgids een van de mooiste stranden van Vietnam zou hebben. Voor de overnachting gaan we in het ‘Doc Let Beach Resort’ informeren. Resort doet ons al gauw denken aan een dure aangelegenheid, maar hier is dat niet het geval. En toch zitten we in een kamertje tussen de palmbomen, maar 30m stappen tot het strand en 20m tot het zwembad (390.000 dong of 16€ inclusief ontbijt). Op amper enkele honderden meters van het resort is er een zeer goed en druk bezocht restaurantje. Het is of we een klein paradijsje in Vietnam hebben ontdekt. We zouden wel gek moeten zijn om hier geen dag langer te blijven.

Zonsopgang vanuit onze kamer.

Een kennismaking met Doc Let 

2016-01-02 Over een gammele houten brug.

We hebben 2015 afgesloten met 12.084 gefietste kms op onze teller. Als we ons aan onze vooropgestelde planning houden, wat meer dan waarschijnlijk toch het geval niet zal zijn, resten er ons nog zo’n 4.900km af te leggen in vier maanden.
We hebben er geen exacte statistieken van bijgehouden, maar in Vietnam hebben we nog maar weinig dagen gehad zonder regen. Ook vandaag worden we geregeld nat. Desondanks wordt het een zeer mooie en afwisselende etappe, maar wel minder vlak dan we gedacht hadden. Na 60km hebben we de keuze, we kunnen de expresweg blijven volgen, of we nemen een kleinere en rustigere weg dichter bij de kust. We aarzelen even maar kiezen dan toch voor het laatste. Maar dan moeten we wel nog over een brug over het water, en niet zo maar eentje. Het is een kleine houten brug, 500m lang, gemaakt van houten palen, wat ruwe planken, kleine boomstammen en takken. Ze is enkel geschikt voor voetgangers en tweewielers en je moet betalen als je er gebruik van wil maken. De plaatselijke bevolking is vertrouwd met deze gammele brug, want zij rijden er op hun brommers gewoon over. Wij vertrouwen het toch wat minder en doen het stapvoets, goed uitkijkend dat we niet in een van de talrijke gaten trappen. Aan de overkant van de brug krijgen we af te rekenen met een minder goed wegdek, wegenwerken, maar ondanks de regen niet al te slijkerig, ten minste als je er in slaagt al de putten te vermijden.
Het is druk in de hotels dezer dagen, de eerste twee waar ik ga informeren zijn volzet, pas in het derde hotel hebben ze nog een kamer vrij. Bij het inchecken in een hotel krijg ik vaak ‘papo’ te horen, de eerste keer wist ik niet wat men bedoelde maar nu ben ik al een beetje vertrouwd met het Engels van de Vietnamezen en weet ik dat ze ‘paspoort’ proberen te zeggen.

De gammele brug over het water

2015-12-31/2016-01-01 Van oud naar nieuw in Quy Nhon.

Voor ons wordt het een zeer rustige overgang van oud naar nieuw, genietend van ons terrasje met zicht op zee en een boulevard met palmbomen, wat moet een mens nog meer hebben ?

Onze beste wensen voor 2016 aan alle volgens van deze blog!

 

Enkele beelden vanuit Quy Nhon

 

 

2015-12-30 Zijn we discriminerend en hypocriet?

Toen we gisterenavond verschillende keren de trappen van het hotel op moesten om al onze fietstassen op onze kamer te krijgen, voelden we de vermoeidheid in onze benen. Vanochtend had ik het gevoel dat de nacht wat langer had mogen duren, allemaal signalen om eens een rustpauze in te lassen. Toch fietsten we vandaag, mede dankzij de rugwind en ondanks het golvend parcours, een relatief gemakkelijke etappe van 115km tot in Quy Nhon waar we morgen onder ons tweetjes oudejaarsavond gaan vieren, al is de kans klein dat we in wakkere toestand middernacht zullen halen.
Onderweg zagen we hoe een vrachtwagen werd geladen met kleine kooien vol blaffende en jankende honden. Wanneer we een vrachtwagen geladen met varkens of kippen zien passeren vinden we dat zielig, maar wanneer het dan honden zijn vinden we dat afgrijselijk. Zijn we dan niet een beetje discriminerend? Dat we elke dag kip of varkensvlees op ons bord krijgen geserveerd vinden we normaal, maar moesten we weten dat men in een restaurant hondenvlees serveert, zouden we er zeker niet binnen gaan. Zijn we dan niet een beetje hypocriet? Het stemt tot nadenken!

Welk vreselijk lot staat hen te wachten ?

2015-12-29 Onze fietsen hebben de boottocht overleefd.

Toen de boot de haven van Ly Son verliet, dachten we nog dat het een rustige overtocht zou worden naar het vaste land, maar eenmaal in volle zee, werd het voor velen toch weer een kotsmisselijke trip. Het valt me op dat het alleen maar vrouwen en kleine kinderen zijn die moeten overgeven. Hebben mannen dan een minder gevoelige maag? Onze fietsen hebben ook deze tweede overtocht zonder problemen overleefd. Het is toch telkens met een bang hart dat we ze op en af de boot laten zetten, iets waarvoor drie of vier mannen nodig zijn.
Ergens gaan eten is niet altijd makkelijk. Zo goed als nooit weten we op voorhand wat men ons gaat voorschotelen. Soms is het een deelgerecht waar je andere dingen bij moet bestellen, of soms is het een volwaardige maaltijd. En dan gebeurt het al wel eens dat we in twee eethuisjes gaan eten. Het blijft altijd een verrassing wat we op ons bord gaan krijgen, want er zitten vaak ingrediënten in die we niet kunnen thuisbrengen. Zelden valt het tegen, meestal is het erg lekker.

Kleine transportbootjes worden manueel met zand geladen.

Al trappend wordt water naar een hoger niveau gebracht.

2015-12-28 Ly Son, het lookeiland.

Ly Son is een klein eilandje van amper 10km², waar de mensen vooral leven van de visvangst en de teelt van look. Op een halve dag kan je het hele eiland rondfietsen en genieten van de prachtige kust. Er zijn meerdere kleine hotelletjes, geen grote resorts, slechts één restaurant en enkele kleine eethuisjes. Heel veel toeristen zie je hier niet, een ideale plaats voor wie op zoek is naar een rustig vakantieoord.
We hebben geluk dat het mooi weer blijft, tot het moment dat we terug in ons hotel aankomen en het begint te regenen. We twijfelen nog even of we vandaag al terug de boot te nemen naar het vasteland, maar zien daar uiteindelijk het nut niet van in.

2015-12-27 Son My, een plaats om stil van te worden.

We beginnen de dag met een bezoek aan ‘Son My’, de plaats waar op 16 maart 1968 een eenheid van het Amerikaanse leger praktisch een heel dorp heeft uitgemoord, in totaal 504 onschuldige slachtoffers. Slechts enkelen werden gered door soldaten van dezelfde eenheid, die later getuigden op het proces waar de verantwoordelijken werden veroordeeld voor oorlogsmisdaden. Wanneer je in het museum geconfronteerd wordt met de pakkende beelden wordt je toch wel even stil. Klik hier voor meer info.
Voor de boot naar Ly Son moeten we wachten tot 14u45. Voor de fietsen hoeven we geen tickets te kopen maar wanneer ze in de boot worden gehesen vragen ze wel 40.000 VND en nog eens als de fietsen van boord gehesen worden maar dan wil ik slechts 20.000 VND betalen, wat misschien geen goede zet is, want overmorgen moeten onze fietsen ook terug op de boot. Als je de boot wil nemen mag je zeker geen claustrofobie hebben, want de passagiersruimte is vrij krap. Bij het vertrek worden er plastic zakjes uitgedeeld en die zijn wel degelijk nodig want een groot deel van de opvarenden worden onderweg misselijk. Wij blijven er gelukkig van gespaard. 

Standbeeld Son My.

De boot naar het eiland Ly Son.

2015-12-26 Lawaaierige dag.

De AH1 expresweg ten noorden van Da Nang was vrij rustig, maar het stuk waar we nu over rijden, is drukker en vooral zeer luidruchtig vanwege al het getoeter. Er worden toch wel aparte rijregels gehanteerd op zo’n expresweg met 2x2 rijstroken. Op de rechter rijstrook rijden de fietsers en brommers. Op de linker rijstrook rijden de auto’s, vrachtwagens en bussen, en die gebruiken de rechter rijstrook om voorbij te steken.
We dachten vandaag tot Quang Ngai te fietsen, maar op het laatste moment wijzigen we onze plannen en draaien richting kust naar het plaatsje My Khé. Van daaruit zouden we morgen dan naar het eilandje Ly Son kunnen varen. Volgens de receptioniste in onze homestay te Hoi An, is Ly Son het mooiste Vietnamese eiland.

Een watertractor.

Een waterbuffel.

Als het veld klaar is kan de rijst geplant worden.

2015-12-25 Een surrealistische Kerst.

We hadden met onze familie afgesproken dat we zouden afscheid nemen aan hun hotel wanneer ze zouden vertrekken met hun brommers naar Hue. Maar wat gebeurt er net vandaag, iets wat me nog nooit is overkomen… overslapen !  Pas om 8u30 worden we wakker, veel te laat. Dat komt er van als je twee avonden na elkaar laat gaat slapen (naar ons doen althans), en voor de tweede nacht op rij in een goed bed slaapt, in een goed geïsoleerde kamer zonder daglicht.
We hadden ons ingeschreven voor een cursus Vietnamees koken, en ook daarvoor zijn we maar net op tijd wakker. De kookles bestaat uit vier delen, eerst fietsen we naar velden aan de rand van de stad waar groenten en kruiden worden gekweekt. Dan gaan we op de lokale markt de nodige inkopen doen, vervolgens bereiden we met  de hulp van een kok 4 gerechten en tot slot, hoe kan het anders, mogen we het allemaal opeten. Het was een boeiende les, waarbij we veel geleerd hebben en, al moeten we het zelf zeggen, we hebben heerlijk eten klaargemaakt. Dankzij onze gids, die perfect Engels sprak en ook als tolk fungeerde tijdens de kookles, werd het een boeiende ervaring.In een land met een subtropisch klimaat en waar 85% van de bevolking boeddhistisch is, overal klassieke kerstmuziek op de achtergrond horen, blijft toch wel een beetje surrealistisch.  

Klein, kleiner, kleinst.

In de groentevelden.

Tijdens de kookles.

 

Nieuwe reeksen foto’s over Vietnam

Er zijn twee nieuwe reeksen foto’s over Vietnam online geplaatst:

Vietnam – Centraal t.e.m. Hue
Vietnam – Centraal t.e.m. Hoi An

2015-12-24 Kerstavond & Volle maan festival.

We gaan zowat de ganse dag mee op stap met de familie. Het is eens heel wat anders. Hoe de dag wordt ingevuld laten we aan hen over. Voor ons is het ook eens wat anders om niet alles zelf te moeten beslissen, en we genieten er volop van.
In de voormiddag fietsen we samen naar het strand. Voor het eerst kan ik eens gaan zwemmen. MJ beperkt zich voorlopig nog tot pootje baden. 
Op de middag moeten we in een kleermakerswinkel zijn want Stein, Derrek en Marein hebben gisteren hun maten laten nemen voor een op maat gemaakt kostuum. en nu mogen ze het al gaan passen.  
Tegen de avond trekken we de stad in voor een wandeling. Het is een speciale avond, want het is niet alleen Kerstavond, maar ook nog eens volle maan, en dan vieren de Vietnamezen het feest van de ‘Happy Boedha’. Op de Thu Bon rivier drijven er ontelbaar veel  lampions met kaarsjes. Klik hier voor meer info.

Op het strand.

Kerstavond & Volle maan festival in Hoi An

2015-12-23 Hoi An, hyper-toeristisch.

Na een héél kort ritje komen we terecht in het hyper-toeristische Hoi An. Merkwaardig veel toeristen die op een gehuurde fiets rondrijden. Op de markt en het oude stadscentrum wordt je langs alle kanten belaagd door Vietnamezen die hun waar aan de man en vrouw proberen te brengen.
In Hoi An gaan we MJ haar zus, tesamen met gans haar familie ontmoeten. In de vroege namiddag zouden ze in principe moeten toekomen. We dachten ze te verrassen door ze aan hun hotel op te wachten. We wachten meer dan twee uur, maar ze komen niet opdagen. We laten een bericht achter in hun hotel, en trekken dan maar de stad in. ’s Avonds ontmoeten we ze dan toch. Hun vliegtuig was een uur later vertrokken dan voorzien. De trein die ze binnenkort willen nemen is volgeboekt zodat ze eentje later moeten nemen. In het naar Vietnam vliegen hebben ze ook heel wat tijd verloren door hun vlucht die 2 uur eerder vertrok, zodat ze moesten wachten op een volgende vlucht, waar ze gelukkig allemaal nog op konden. Je kan lezen in de Lonely planet dat het openbaar vervoer in Vietnam een ramp is, met een strak reisschema loop je het gevaar heel wat kostbare tijd te verliezen.

Thu Bon rivier in Hoi An.

Steenkapper of beeldend kunstenaar ?

2015-12-22 Marble Mountains.

In de gietende regen vertrekken we voor een korte rit richting Da Nang. Ten noorden van Da Nang ligt er wel nog een hindernis, de ‘Hai Van Pass’, 10km naar omhoog tot een hoogte van bijna 500m en dan weer 10km naar beneden. Er ligt een mooie nieuwe tunnel van 6,28km, maar die is verboden voor (brom)fietsers. Eerder toevallig passeren we net voor de pas langs een busstation met een laadkade waar (brom)fietsen op kleine vrachtwagens worden geladen. MJ is bij de pinken en denkt meteen dat dit een station is waar je als (brom)fietser een bus kan nemen om door de tunnel te rijden. Voor 26.000 VND (iets meer dan €1) kunnen we de klim over de pas vermijden. Bij mooi weer zouden we zeker gekozen hebben voor de pas en de mooie uitzichten, maar momenteel zit de berg volledig verborgen in de wolken en de regen. Ik ben er toch niet gerust in of onze fietsen de rit op de vrachtwagen door de tunnel zonder enige schade gaan overleven. Wanneer aan de andere kant van de tunnel onze fietsen van de vrachtwagen worden gehaald, roept MJ plots dat de staander aan mijn voorwiel weg is, waarop ik meteen naar het voorwiel kijk en dacht te zien dat de 'lowrider' volledig vervormd is. Het is slechts een kort moment van paniek, want we hadden geen van beiden in de gaten dat het stuur 180° gedraaid was.
Bij het binnenrijden van Da Nang begint de zon eindelijk weer te schijnen. Dankzij de bus zijn we al tegen de middag in een hotel, en hebben we ruim de tijd om in de namiddag nog met de fiets tot de ‘Marble Mountains’ te rijden, een prachtig pelgrimsoord met grotten en Boeddhistische tempels. Klik hier voor meer info.
In de late namiddag wandelen we nog eens over het strand, om eens pootje te baden. Zwemmen zit er voorlopig nog niet in voor ons, maar als we de weersvoorspellingen mogen geloven, worden het kerstdagen met mooi weer.

Vissers aan het werk.

Song Han Bridge in Da Nang.

Pootje baden.

2015-12-21 Opnieuw verpest door het weer.

Een erg mooie etappe, met ontelbaar prachtige tempels en graftombes langs de weg. Helaas verpest het slechte weer het nog eens voor een groot deel. Vandaag stopte het geen enkele keer met regenen, en het wordt stilaan een afgezaagd refreintje. 
We komen terecht in een klein plaatsje aan de kust. Veel is er niet te zien of te beleven, maar toch zijn er in één straatje meerdere hotelletjes. In het eerste hotelletje waar ik ga informeren ruikt de kamer zeer muf.  Ik ben zelfs niet meer geïnteresseerd om de prijs te weten. Bij het volgende, vlak ernaast, ziet het er al beter uit, maar de vrouw vraagt 250.000 VND. Ik wil maar 200.000 VND geven, wat de vrouw dan weer niet goed vindt; tot we aanstalten maken om weer te vertrekken, en dan is opeens mijn bod wel goed.
Voor het avondeten worden het noedels met paling en banaan, origineel maar wel erg lekker.

Tempel onderweg.

Vissersbootjes.

2015-12-20 Een rondritje tombes en tempels.

In de ontbijtruimte van het hotel staat een kerstboom, hangt kerstversiering en speelt kerstmuziek op de achtergrond. Nu begin ik te beseffen dat het een Kerst en Nieuwjaar zal worden ver weg van onze kinderen en kleinkinderen. Bij deze feestdagen zullen we hen toch wel even missen.
We maken vandaag een rondrit langs de tempels en graftombes van Tu Duc, Dong Khanh, Thieu Tri, Minh Mang en Khai Dinh. Ze hebben allemaal wat gemeen, de ene al mooier dan de andere, maar het loont toch wel de moeite om ze allemaal te bezoeken. Wel spijtig dat al deze prachtige gebouwen en monumenten door de hoge vochtigheid bedekt raken onder een zwarte schimmel. Vanop afstand lijkt het er soms op dat de muren zwartgeblakerd zijn door een brand.

Tu Duc.

Minh Mang.

Khai Dinh.

2015-12-19 Imperial City.

Onze fietsen blijven vandaag op slot. We gaan de stad Hue bezoeken. De voornaamste bezienswaardigheid is de citadel met daarbinnen de ‘Imperial City’, de verblijfplaats van keizer en zijn familie van 1802 tot 1945. Het is een ommuurde vesting in de vroegere hoofdstad van Vietnam. Als je het grondig wil bezoeken heb je toch wel enkele uren nodig, maar je krijgt dan wel een mooi beeld van het leven van een keizer en zijn entourage. Tijdens de oorlog in 1968 is het grotendeels vernield, sinds 1993 is het erkend als UNESCO werelderfgoed. Klik hier voor meer info.
Aan de receptie van het hotel laten we weten dat we nog een dag langer blijven, zodat we morgen nog een rondrit met de fiets kunnen maken.

Enkele beelden van de Imperial City