Tijdens een pitstop na 66km zeggen we tegen elkaar dat het vandaag behoorlijk vlot fietst en dat we de resterende 20km wel in één keer kunnen afleggen; of het zou moeten zijn dat er nog zware hindernissen opduiken, voegen we er al schertsend aan toe. Dat laatste hadden we beter niet gezegd, want in de resterende kilometers duiken er onverwacht toch nog enkele lastige hellingen op, in die mate zelfs, dat we toch nog eens een extra stop moeten inlassen om wat op adem te komen. In de rit van vandaag zit het venijn dus in de staart.
Crematorium.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten